Far Cry 2 to kolejna odsłona fenomenalniej produkcji Crytek Studios wydanej przez Ubisoft w 2004 roku, która to zbierała bardzo wysokie noty na forach, jak i na serwisach związanych z grami wideo. Nie inaczej jest z jej najnowszą częścią.

Hero chory chorobliwie ...
Na początku gry gracz wybiera jedną z dziewięciu grywalnych postaci. Patrząc ze strony FPSa, niczym się one nie różnią, prócz wyglądu. Jedynie zmienia się miejsce startowej lokacji lub zestaw przyjaciół, którzy w trakcie gry będą nam służyć radą i pomocą na polu walki. Niezależnie jaką postać wybierzemy, będziemy cierpieć na chorobę zwaną Malarią. Bohater będzie musiał wykonywać zadania poboczne, aby w zamian dostawać leki niezbędne do powstrzymania ataku gdy ten nastąpi.

Cięcie ... -Akcja!
Akcję gry po raz kolejny obserwujemy z perspektywy pierwszej osoby, chodząc pieszo jak i jeżdżąc samochodem. Programiści przygotowali dla nas naprawdę spory kawałek świata. 50 km2 powierzchni mówi samo za siebie. Nie jest to może ilość na miarę "wielkiego" Wow'a, lecz w FPS'ach jakie możemy w dzisiejszych czasach zaobserwować na rynku trudno o tak wielką swobodę. Jedną z największych rzucających się w oczy różnicą w porównaniu do pierwszej części jest kompletna zmiana klimatu. W „jedynce” gameplay toczył się na tropikalnej wyspie, zaś tutaj w niesamowicie gorącej Afryce. Będziemy mieli więc okazję podziwiać sawanny, pustynie oraz dżungle czy lasy.

Wracając do przyjaciół, to twórcy wpadli na naprawdę świetny pomysł, aby wszyscy pozostali najemnicy nie tylko zaistnieli w wirtualnym świecie, ale też stanowili jeden z elementów fabuły. Dostajemy bowiem od nich zadania poboczne, w których najczęściej chodzi o pozbycie się pewnej ilości przeciwników, którzy to są naprawdę rozumnymi i inteligentnymi rywalami. Nie wyskakują już na nas z nożami widząc, że trzymamy w ręku karabin maszynowy, jak to miało miejsce w poprzedniej odsłonie. Tym razem umiejętnie chowają się za przeszkodami, wybawiają nas z kryjówki za pomocą granatów, bądź niszcząc otoczenie wokół nas abyśmy nie mogli się skryć. Jeżeli chodzi o wygląd naszych nieprzyjaciół to są to tylko i wyłącznie ludzie, chyba, że ktoś uważa biegającą po łące zebrę za kogoś wartego rozróby.

Szakal, któż to taki ?
Na afrykańskie ziemie przybywamy jednak tylko i wyłącznie w jednym celu - zabić niejakiego Szakala, który to handluje z terrorystami bronią po znacznie niższej cenie. Stał się on główną przyczyną konfliktu, w wyniku którego najbardziej cierpi miejscowa ludność. I właśnie...wystarczy go zabić, prawda?

Ale pojawiają się schody, wydmy, ruchome piaski czy jak to można jeszcze inaczej nazwać. Po dotarciu do Afryki nasza postać traci przytomność na skutek ataku wyżej wymienionej malarii i w ten sposób zostajemy pozbawieni wszelakich dokumentów i ekwipunku. Aby więc nabyć nową i lepszą broń musimy stanąć po obu stronach konfliktu jako najemnik. Misję są nieliniowe i wszystkie dostępne od początku, oczywiście oprócz jednej z wiązanej z zabiciem naszego celu (czyt. Szakala).

W grze to my będziemy kierować wszelkimi losami bohatera, będziemy mieć pełną świadomość istnienia ciała i każdą wykonywaną czynność będziemy odczuwali jak byśmy ją wykonywali my sami. Cieszą nas takie smaczki jak wyciąganie ręki w stronę drzwi samochodu, czy zasłaniając twarz ręką podczas burzy piaskowej.

Szkoda tylko, że zabrakło motocykli ...
Właśnie, w grze występuje naprawdę sporo różnorodnych środków transportu, od zwykłych paralotni aż po wielkie ciężarówki czy łodzie. Każdy z nich ma swój charakterystyczny odgłos "silnika". Dla przykładu, stary rzęch (czyt. samochód) znaleziony porzucony gdzieś na poboczu polnej drogi wydobywa nieprzyjemny chargot, zaś z pod maski jeep'a słychać cichutki i przyjazny świergot, którego żaden kierowca by się nie powstydził.

Karabinki, pistoleciki...
Gra nie odstaje od innych strzelanek pod względem ilości pukawek. Jest ich sporo, a każda jest dobra na swój specyficzny sposób. Np. snajperką pozbędziemy się rywala z dużej odległości, shootgan z bliska jest zabójczy, zaś ze zwykłym pistoletem nie warto nawet wdrążać się w jakiekolwiek bitwy. W świecie Far Cry 2 często będziemy mijać sklepy z bronią, w których to można kupić, bądź upgrade’ować już przez nas posiadaną. Gra jest mocno rozbudowana i zadbano nawet o takie elementy jak zacinanie się broni. Gdy takowa nastąpi należy przytrzymać klawisz odpowiedzialny za przeładowanie żeby nasza postać zręcznym i siłowym ruchem przywróciła ją do ładu. Wyróżniamy poszczególne typy broni :

- karabiny maszynowe

- karabiny snajperskie

- pistolety

- wyrzutnie rakiet

- bronie białe (czyt. nóż)

- granaty, koktajle mołotowa itp

A jak się leczyć?
Leczymy się za pomocą strzykawek znalezionych w miejscowych apteczkach. Łącznie można nosić ich ze sobą 5. Kiedy stan naszego zdrowia zaskakująco zmaleje, powinniśmy wstrzyknąć sobie jedną z nich, chyba że śpieszy się nam zobaczyć starych krewnych. Jeżeli jesteśmy już na bliskiej drodze do piachu wciskając przycisk odpowiedzialny za uleczenie nasz bohater najpierw wyciągnie szczypce, bądź inny przyrząd medyczny i pozbędzie się kulki w jakiejś części naszego ciała. Może to być noga, ręka, brzuch itp. Dopiero ponowne kliknięcie klawisza odpowiedzialnego za użycie strzykawki nas uleczy. Na początku wspomniałem o chorobie naszej postaci, mianowicie o malarii. Ataki malarii powstrzymujemy biorąc specjalny lek, który dostajemy od swoich Buddies po wykonaniu zadania, które wcześniej nam zlecili. Ale oczywiście musimy pamiętać, że tabletka od razu nie zadziała jak to ma swoje odbicie w realu, trzeba odczekać w jakimś cichym miejscu dobre 5 sekund, żeby lekarstwo zaczęło robić swoje i żebyśmy mogli z powrotem siać spustoszenie w świecie Far Cry 2.

A jak z dźwiękiem?
Ano z dźwiękiem jest dobrze, rzekłbym nawet, że bardzo dobrze. Świetnie oddane i wyważone odgłosy strzałów, każda z broni ma swój charakterystyczny dźwięk. W przypadku zwykłego pistoletu usłyszymy delikatny, ale roznoszący się po okolicy, a gdy wystrzelimy z wyrzutni rakiet możemy spodziewać się wielkiego huku nieprzyjemnego dla naszych uszu. Gdy nadchodzi burza piaskowa, wówczas słychać porywiste świsty wiatru, uderzanie gałęzi o gałąź, gdy chodzimy po polach – zgniatanie się roślinek pod naszymi stopami. Takich dźwiękowych smaczków jest naprawdę bardzo, bardzo dużo.

Far Cry 2 czy Crysis?
Z przed premierowych spekulacji, była mowa, iż FC2 może pozostawić tyle nawet Crysis’a pod względem oprawy audiowizualnej. Jak wygląda to w praniu ?

Obydwie gry wyglądają ślicznie, jednak Crysis cały czas trzyma się cieplutko na pierwszym miejscu i nic nie wskazuje na to żeby miało to się w najbliższej przyszłości zmienić. Na pewno nie za sprawą Far Craja 2. Lecz nie powinniśmy narzekać, gdyż FC2 jest jedną z najpiękniejszych gier jakie ujrzały światło dzienne do tej pory. Od strony graficznej jest naprawdę niezwykły kop w przód w porównywaniu z poprzednią częścią, lecz jeżeli spojrzymy ile czasu dzieli te dwie pozycje to nic dziwnego, że ta nowsza prezentuje się znacznie lepiej. Gra jest dopieszczona w najdrobniejszych detalach. Widać, że dżungla naprawdę żyje, domki wyglądają jak wycięte ze zdjęcia, bronie cieszą oko swoim zegarmistrzowskim wykonaniem i świecącą barwą, a nawet sam piasek wygląda niesamowicie. Występowanie pór dnia - ranek, południe, wieczór, noc są zrobione naprawdę z przemyśleniem. Jeżeli chodzi o ranek to oczywiście zaobserwujemy wschód Słońca, jeżeli wieczór to oczywiście jego zachód. Za te ostanie (zachód i wschód Słońca) należy naprawdę chylić czoło przed twórcami, bo wykonali kawał dobrej roboty. Stać przy brzegu jeziora i obserwować Słońce ślicznie chowające się, zostawiające na wodzie swój pomarańczowy połysk – bezcenne. Warto wspomnieć jeszcze o wybuchach, których w grze jest naprawdę mnóstwo. Wyglądają one jak istnie wyciągnięte z całej serii filmów o znanym wojaku Rambo. Wiatr również robi swoje, rośliny wiją się tak jak przystało na porządne dmuchnięcie.

Ogień - Majstersztyk !
W FC2 ogień jest chyba największą zaletą całej gry. Jeżeli rzucimy dla przykładu granat w stronę łąki, pewna jej część zacznie się palić, lecz po chwili zauważmy wielką plagę ognia. Szczerze powiedziawszy przemierzając świat FC2 często zatrzymywałem się widząc sporą polanę i rzucałem koktajl mołotowa by delektować się tym co widać było na ekranie. Ogień tutaj jest chyba najbardziej realistyczny jaki mogliśmy zaobserwować w innych tytułach ze wszystkich możliwych gatunków gier. Ogień od dziś jest dla mnie znakiem rozpoznawczym dla całej serii FC, o ile takowa jeszcze zachwyci nas swoimi kolejnymi częściami.

Multiplayer
Ten właściwie nie grzeszy jakąś wielką błyskotką, jest poprostu przeciętny. Nie ma w nim nic co przyciągnęło by gracza na długie godziny. W grze występują następujące tryby gry :

Deathmatch - jest to chyba najbardziej znany tryb multiplayerowy, w którym każdy walczy na każdego.

Team Deathmatch - drużnya na drużynę.

Capture the Diamond - coś na styl Capture the Flag, jednak tutaj rolę flagi gra diament.

Modified version of a VIP - inaczej "Powstanie" - polega na tym że jest jeden Boss w drużynie i to jego należy zabić by wygrać, ale zanim się za niego zabierzemy trzeba zająć poszczególne tereny.

Jedna z fajniejszych rzeczy w Multi w FC jest możliwość tworzenia własnych map i jest to chyba właśnie największa zaleta multiplayer'a.

Podsumowanie
Far Cry 2 to kolejna świetna produkcja, która na pewno znajdzie sporo nabywców.